De Sinclair ZX Spectrum was een compacte thuiscomputer uit het begin van de jaren 80. In vergelijking met grote, dure systemen uit die tijd was het apparaat opvallend klein en relatief betaalbaar. Het trok vooral hobbyisten, scholieren en jonge gamers aan.
Opvallend was de behuizing: een zwarte plastic kast met een rij gekleurde strepen en een toetsenbord van zachte rubbertoetsen. De computer zelf werd meestal rechtstreeks op een gewone kleuren-tv aangesloten. De beeldkwaliteit was niet haarscherp, maar voor spelletjes en eenvoudige programma’s meer dan genoeg.
De Sinclair ZX Spectrum aangesloten op een tv in een typische Nederlandse huiskamer begin jaren 80.
Programmeren in BASIC
Veel gebruikers maakten kennis met programmeren via de ZX Spectrum. In BASIC kon je eigen programma’s typen, regel voor regel. In computertijdschriften verschenen pagina’s vol code die je thuis overtikte, in de hoop dat het na “RUN” zonder foutmelding werkte.
Opslaan deed je op cassettebandjes via een gewone cassetterecorder. Bij het laden klonk een lang, piepend geluid terwijl op het scherm gekleurde strepen voorbijschoten. Een spel laden kon minuten duren, en als er iets misging, begon je opnieuw.
Games in blokkerige kleuren
De ZX Spectrum staat bij veel mensen vooral bekend om de spelletjes. Actie- en platforms games, vaak met eenvoudige blokkerige figuren, gingen van hand tot hand via cassettes. Dozen met bandjes naast de tv waren geen uitzondering.
Hoewel de ZX Spectrum in Nederland concurrentie had van onder meer de Commodore 64 en later de MSX-systemen, kreeg het een trouwe groep fans. De combinatie van felle kleuren, simpel geluid en dat karakteristieke rubberen toetsenbord maakt het tot een typisch icoon uit de vroege homecomputerjaren.
De ZX Spectrum met zijn rubberen toetsen, spelcassettes en tijdschrift met BASIC-programma's.